Wie er op uit wil om wilde dieren te fotograferen doet er goed aan zich eerst te verdiepen in de diersoort alvorens op pad te gaan. Verschillende diersoorten hebben elk hun eigen gedrag en moeten dus ook elk op een andere manier worden benaderd.

Edelherten:
• Edelherten zijn door de bank genomen bang voor mensen. Ze lopen graag in een kudde en gaan ’s nachts en vroeg in de morgen op zoek naar voedsel. Wanneer de eerste wandellaars de bossen en parken in trekken slaan Edelherten meestal op de vlucht naar plaatsen die minder goed bereikbaar zijn. Tijdens deze vlucht wil het nog wel eens gebeuren dat ze een plas of water oversteken.

Wilt u zelf eens Edelherten zien, ga dan ’s ochtends zeer vroeg (tijdens schemer) eens wandellen in de Oostvaardersplassen bij Lelystad. Als u loopt naar observatiehut de Zeearend en zorgt dat u weinig geluid maakt tijdens uw wandeling dan is de kans zeer groot dat u Edelherten tegenkomt nog voordat u de observatiehut bereikt heeft. Is dit niet het geval, dan gaat u de observatie hut binnen en kijkt u uit over het water. Vrijwel elke morgen lopen grote kuddes Edelherten van de bossen waar mensen mogen wandelen naar de gebieden die verboden zijn voor mensen. Vanuit “de Zeearend” kunt u ze het water zien oversteken.



Benodigdheden: Een lange lens (minimaal 200mm, liefst 500mm of meer) en een fototoestel die goed presteert op ISO 400 of hoger. Het meeste gemak heeft u hier van een bonenzak, een statief is hier minder handig.

Vossen:
• Vossen zijn angstige dieren die zeer goed kunnen horen en ruiken. Als een vos onraad verwacht zoekt hij de kortste weg terug naar zijn hol, maar meestal hebben deze burchten meer dan één ingang. Eigenlijk is er maar één tijd in het jaar dat het makkelijker is om vossen te zien, en dat is de periode tussen mei en augustus als er jongen zijn die het nest verlaten om te leren jagen.

Zelf vossen zien is niet zo moeilijk, maar om ze te fotograferen is een stuk lastiger. De meeste vossen laten zich niet langer zien dan een paar seconden. Bijna altijd verplaatsen ze zich in de buurt van hoge begroeiing waar ze makkelijk in kunnen schuilen. Een ingang van een vossenhol zit meestal in een stuk schuin lopend gras of zandgrond, zoals een spoordijk of rand van een sloot. Het beste resultaat haalt u ’s morgens in de vroegte net na zonsopgang en ’s nachts in het pikkedonker.



Benodigdheden: Een lens met een focale lengte tussen de 50 en 100mm met een zo groot mogelijke lichtdoorlating (groot diafragma gat, klein getal) en een camera die op ISO 400 of hoger een mooi plaatje geeft. Als u in het donker gaat speuren naar vossen is het raadzaam er een goede flitser bij te gebruiken. Let wel op dat als u een vos flitst, de ogen bijna altijd overbelicht zijn.

Mijn ideale instelling is ISO 400, diafragma 2.8 of 3.2 op een 105mm lens. Ik gebruik de camera uit de hand om snel te kunnen reageren. Meestal focus ik van te voren op een punt ergens rond de 10 meter bij me vandaan en probeer ik de sluiter pas te ontspannen als de vos op die afstand van mij vandaan is. Automatisch scherpstellen is geen optie omdat dit wordt gehoord door de vos en deze zich onmiddellijk uit de voeten maakt.

Roofvogels:
• Roofvogels vliegend fotograferen is meestal niet zo moeilijk maar afhankelijk van het soort roofvogel bent u wel gebonden aan een tijd. Haviken, Buizerds en Kiekendieven jagen voornamelijk overdag, van zonsopgang tot een uur voor zonsondergang. Uilen zult u het meest ’s nachts tegenkomen met soms een uitloop naar de vroege ochtendschemer. Als roofvogels ergens zitten te rusten zijn ze zeer alert dus benaderen van de dieren is erg lastig.

Benodigdheden: Gebruik van een lange lens rond de 400mm is raadzaam, verder doet u er goed aan een snelle sluitertijd te gebruiken om de bewegingen te bevriezen. Een camera die overweg kan met een wat hogere ISO waarde is zeer aan te raden.



Mijn ideale instelling is voor vliegende roofvogels: ISO automatisch met een 400mm lens, diafragma 4 tot 5.6 en een sluitertijd van 1/320 seconde. Ik gebruik 2/3 EV onderbelichting en schiet in RAW formaat om later in Photoshop de belichting aan te passen.

Kleine vogels:
• Kleine vogels zijn zeer lastig te fotograferen, zeker als ze niet stil zitten. Een vliegend vogeltje zoals een spreeuw is zelfs zo moeilijk dat het u uren kan duren voor u er een goed formaat vullend in beeld heeft. Toch is het juist een kick om dit voor elkaar te krijgen.

Net als bij Roofvogels gebruikt u het liefst een lange lens met een snelle sluitertijd, maar bij kleine vogeltjes is het belangrijk dat die sluitertijd veel sneller is dan bij de Roofvogels het geval is. Als u dit niet doet, lukt het u niet de vleugels te bevriezen en blijven deze onscherp.

Mijn ideale instelling is: ISO automatisch, 400mm lens diafragma 4 tot 5.6 met een sluitertijd van minimaal 1/500 seconde. Als ik de lucht gebruik als achtergrond dan hou ik ook hier 2/3 EV onderbelichting aan, maar als ik bomen of struiken als achtergrond heb gebruik ik geen belichtingscompensatie.